Śnieżnik lśniący , Chionodoxa luciliae - opis rośliny, uprawa

Typ rośliny : Roślina cebulowa (bulwiasta) zimująca w gruncie

Wysokość: Niewielka roślina, wyrasta do 12-15 cm.
Ozdoba rośliny: Sześciopłatkowe, gwiaździste kwiaty, najczęściej szafirowoniebieskie z białym oczkiem, zebrane w luźne grona złożone z 6-10 kwiatów. Są też śnieżniki o kwiatach w różowym odcieniu, żółtawobiałych, białych, fioletowoniebieskich, lilioworóżowych lub purpuroworóżowych. Płatki kwiatów odchylają się lekko do tyłu.
Liście równowąskie o długości około 10 cm.
Pora kwitnienia: Marzec - kwiecień. Kwitną przez kilka tygodni po czym roślina powoli zasycha.
Kwitną w tym samym czasie co krokusy, szafirki i pierwiosnki.
Uprawa: Śnieżniki lśniące są dość łatwe w uprawie i wytrzymałe a ich wymagania dotyczą przede wszystkim gleby.
Śnieżniki wysadza się do gruntu w połowie września, na głębokość 5-6 cm w odległości 5-8 cm. Najlepiej wyglądają sadzone w większej grupie.
Rozmnaża się te urocze roślinki z cebul przybyszowych, które wykopujemy po kwitnieniu w trzecim roku uprawy. W czasoie lata przechowywać w suchym i przewiewnym miejscu w temperaturze pokojowej. Można też rozmnażać śnieżniki z nasion wysiewanych we wrześniu.
Gleba: Próchnicza, przepuszczalna ale wilgotna.
Stanowisko: Słoneczne lub półcień.
Zastosowanie: Snieżniki lśniace nadają się na wiosenne rabaty bylinowe, dobrze wyglądają na rabatach mieszanych z innymi kwiatami wiosennymi : krokusami, przebiśniegami, pierwiosnkami czy cebulicami. Można je też sadzić w ogródkach skalnych lub grupami na trawniku lub między krzewami ozdobnymi czy pod drzewami liściastymi.
Ciekawostki: Śnieżniki lśniące występują w warunkach naturalnych w Azji Mniejszej, w górskich rejonach Turcji, Krety i Cypru, gdzie zmieniają krajobraz ze śnieżnego w niebieskobiały.
Często nasiona śnieżników rozsiewane są przez mrówki.

Tematy pokrewne: Kwiaty łatwe w uprawie, kwiaty trudniejsze w uprawie, rośliny cebulowe i bulwiaste, Rośliny do wiosennego ogrodu, rośliny na skalniak.

INNE CIEKAWE ROŚLINY CEBULOWE: