Puszkinia cebulicowata , Pushkinia scilloides - opis rośliny, uprawa

Typ rośliny : Roślina cebulowa (bulwiasta) zimująca w gruncie

Wysokość: Od 15 do 20 cm osiąga roślina kwitnąca.
Ozdoba rośliny: Bladoniebieskie kwiaty, osadzone w zwarte grono złożone z 8-12 kwiatków. Wzdłuż każdego płatka przechodzi ciemniejszy, niebieski pasek. Istnieje również odmiana Alba o kwiatach mlecznobiałych. Liście lancetowate, dość sztywne o długości do 15 cm i szrokości 1,5 cm. Cała roślina przypomina wyglądem miniaturowego hiacynta.
Pora kwitnienia: Wiosna, kwiecień - maj.
Uprawa: Puszkinia to roślina mało wymagająca, jedyne czego potrzebuje to odpowiednia gleba. Może rosnąć w jednym miejscu 2-3 lata. Po przekwitnięciu warto roślinę zasilić nawozem bogatym w potas. Cebule wykopujemy po zaschnięciu liści, w lipcu. Przechowujemy w pomieszczeniu dobrze wietrzonym, o temperaturze pokojowej. Do gruntu wysadzamy we wrześniu-październiku, na głębokość 3-6 cm. Warto przy okazji dodać kompostu. Przed zimą miejsce wysadzenia okryć torfem, korą lub słomą. Wiosną puszkinie cebulicowate wymagają nawadniania. Rozmnażanie z cebul przybyszowych lub nasion - często same się wysiewają, ale trzeba pamiętać, że nasiona osłabiają regenerację cebulek. Puszkinie są w pełni mrozoodporne.
Gleba: Gleba zasobna w próchnicę i w wapń.
Stanowisko: Słoneczne lub lekko ocienione.
Zastosowanie: Na brzegi rabat, do ogródków skalnych, na kwiat cięty. Można posadzić je wokół drzew i krzewów. Najlepiej sadzić puszkinie w małych grupach po kilka sztuk. Nadają się pędzenia - kwitnią wtedy w lutym-marcu. Do przyspiesznia przeznacza się większe cebule.
Ciekawostki: Puszkinia pochodzi z gór Kaukazu, gdzie porasta łaki. Nazwa została jej nadana na cześć XVIII wiecznego hrabiego rosyjskiego Apollo Apollovicza Mussin-Puszkina.

Tematy pokrewne: Rośliny cebulowe kwitnące wiosną, kwiaty łatwe w uprawie, kwiaty trudniejsze w uprawie, rośliny cebulowe i bulwiaste, rośliny do wiosennego ogrodu, rośliny na skalniak.

INNE CIEKAWE ROŚLINY CEBULOWE: